kritsadang's profileจะตายเมื่อไรไม่รู้ แต่รู...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
9/9/2007 งานๆ อีกแล้ว55+
จูเนียร์เดย์ สถานะ เสร็จสิ้น
ค่ายยุวชนวิศวกรรม ครั้งที่ 7 สถานะ เสร็จสิ้น
เกียร์สัมพันธ์ ครั้งที่ 25 สถานะ เสร็จสิ้น
นัวเนียร์20 ฝ่ายศิลป์ สถานะ กำลังทำฉาก
นัวเนียร์20 ฝ่ายจัดหาทุน สถานะ ป้องจัดการไปแล้ว
.........................มาบ่นๆ ไปงั้นตามประสา..................................
8/5/2007 ชีวิตที่มีแต่งาน งาน งานและก็งานชีวิตที่มีแต่งาน งาน งานและก็งาน
หลังจากสอบเสร็จคงยุ่งแน่นอนเลย เพราะมีงานรอตั้งสองงานแล้วเป็นงานใหญ่อีก
อันแรก วันจูเนียร์ – ยังไม่ได้ประชุมเพื่อนเลย แล้วอีกอย่างต้องเริ่มออกกำลังกายแล้ว เพราะ ไม่งั้นวันจูเนียร์พาน้องวิ่งบึงสีฐานไม่ไหวแน่ๆ (อิอิ...ไม่ได้ๆ เด๊วเด็กปี 1 หาว่าแก่เกินไป ต้องฟิตไว้) แล้วตังค์รุ่นจะพอไม่ไหวเนี้ย ฮ่าๆ –ไม่พอก็ต้องพยายาม ส่วนอีกอัน ค่ายยุวชนวิศวกรรม ครั้งที่ 7 ค่ายจัดวันที่ 18-22 ต.ค.2550 รับ 150 คน ที่คณะ(แล้วจะให้ไปจัดที่ไหนล่ะ ) รับตำแหน่งมาเต็มๆ เป็น ประธานค่าย ครับพี่น้อง มาๆ ใครจะเอาลูกเอาหลานมาฝากเข้าค่ายก็ฝากมาได้ รับทั้งสินบน สินล่าง บนโต๊ะ ใต้โต๊ะ รับหมด กินมันอย่างเดียว อิอิ แต่ไม่รับปากนะว่าจะได้เข้า ฮ่าๆ พูดถึงรายละเอียดค่ายดีกว่า ทำไมต้องจัดค่ายว่ะ ??? ก็เพราะปัจจุบัน การเลือกคณะในการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายนั้น ยังไม่มีความเข้าใจ ในการเลือกเรียนต่อในสาขาที่ตัวเองชื่นชอบหรือเลือกคณะตามกระแสนิยมของสังคม ทั้งที่ตัวเองไม่ได้สนใจอย่างแท้จริง ทำให้เกิดปัญหาการสละสิทธ์ ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาที่สอบผ่าน การคัดเลือก และ ปัญหาการไม่ชอบวิชาเรียนในคณะที่ตนเองเลือกของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ทำให้มีการลาออก และ การตกออกเป็นจำนวนมากเกิดขึ้น ดังนั้นค่ายยุวชนวิศวกรรม จะช่วยสร้างความเข้าใจในคณะวิศวกรรมศาสตร์ และ เป็นการสร้างความมั่นใจในการศึกษาต่อทางด้านวิศวกรรม สำหรับนักเรียนในภาคอีสานที่ศึกษาต่อด้านนี้ และ เป็นการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นและ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น ว่าเกียรติภูมิ และ ความรู้ความสามารถของเราก็ไม่ได้น้อยกว่าที่ไหน ซึ่งรุ่นพี่ๆ ที่จบก็สร้างประโยชน์ต่อชาติบ้านเมืองมากมาย โดยจะรับสมัครนักเรียนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ 5 เข้าร่วมโครงการเป็นจำนวน 150 คน คุณสมบัติของผู้สมัครเข้าร่วมค่ายยุวชนวิศวกรรมล่ะ ???1. เป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-5 ที่อยู่ในแผนการเรียนวิทย์-คณิต 2. เป็นผู้มีความประพฤติดี 3. ไม่เป็นโรคติดต่อร้ายแรง 4. มีความสนใจศึกษาต่อทางด้านวิศวกรรม
เอามาบ่นให้ฟัง ฝากประชาสัมพันธ์หน่อยเด้อ พี่น้องคร้าบบบบบบบบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! โปสเตอร์ประชามสัมพันธ์ค่ายเอาไปดูกัน แต่ใบสมัครยังทำไม่เสร็จเลย อิอิ ประธานค่ายอู้งาน
ไปล่ะ แล้วเจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ(ปุ๋ย)..... 7/31/2007 ควรจะรักคนไหนดี(ภรรยา 4 คน )ชายคนหนึ่งมีภรรยา 4คน
คนที่1 รักมากตามใจทุกอย่างอยู่กินด้วยกัน คนที่2 รักรองลงมาหน่อยตามใจบ้าง คนที่3 ไม่ค่อยรักเท่าไรนานๆก็ไปหาบ้าง คนที่4 ไม่รักไม่สนใจไม่ค่อยไปหา อยู่มาวันหนึ่งชายคนนี้เกิดทำความผิดอย่างร้ายแรงต้องรับโทษถึงกับประหารชีวิต ชายคนนี้ก็ขออนุญาติไปลาภรรยาก่อนแล้วจะกลับมารับโทษที่ทำผิด เจ้าหน้าที่ก็ได้ให้ไป ตามสิ่งที่ขอเป็นครั้งสุกท้ายของชีวิต ชายคนนี้ก็ได้ไปหา ภรรยาคนที่1 แล้วบอกเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังว่าตัวเองจะต้องตายแล้วนะ คำตอบที่ได้รับ (ตายก็ตายเราก็จบกัน) ชายคนนี้เสียใจอย่างมากที่ได้ยินคำตอบเช่นนี้ เพราะเขารักภรรยาคนนี้มาก ก็ไปลาภรรยาคนที่2 แล้วก็บอกเรื่องราวว่าตัวเองจะต้องตายให้ฟัง คำตอบที่ได้รับ(ตายไปฉันก็มีผัวใหม่) ชายคนนี้ก็เสียใจอย่างนักเมื่อได้ฟังคำตอบ ภรรยาคนที่3 ชายคนนี้ก็เลยไปลาบอกเรื่องราวเช่นเดียวกันว่าตัวเองจะต้องตายแล้ว คำตอบที่ได้รัย จากภรรยาคนที่3 (ไม่เป็นไรฉันจะไปส่งพี่เป็นครั้งสุดท้าย) ชายคนนี้ก็เริ่มดีใจขึ้นมาบ้าง เริ่มคิดได้ว่าภรรยาคนที่3 เขาไม่ค่อยได้สนใจเท่าที่ควรเลย ภรรยคนที่4 คนสุดท้ายที่ชายคนนี้ไปลา และก็เล่าเรื่องราวให้ฟังเหมือนกันว่าตัวเองจะต้องตายแล้ว คำตอบที่ได้รับจากภรรยาคนที่ 4 คือ (ฉันจะตายตามพี่ไปด้วย) เมื่อชายคนนี้ได้ฟังคำตอบแล้วก็ยิ่งดีใจอย่างมาก และก็ได้สำนึกว่าตัวเองไม่เคยทำความดีกับภรรยาคนนี้เลยไม่สนใจปล่อยใหอยู่ตามลำพัง
สำนึกได้ก็สายไปเสียแล้วเพราะเขากำลังจะตายไม่มีโอกาสที่จะทำดีได้อีกแล้ว คติธรรมแทนตัวภรรยาทั้ง 4คน คือ ภรรยาคนที่1 คือ ร่างกายตัวเราเอง ตายไปเขาก็เผาไหม้ไม่เหลืออะไรเลย ภรรยาคนที่ 2 คือ ทรัพย์สมบัติ ตายไปเอาไปไม่ได้เช่นกัน ก็กลายเป็นของคนอื่น ภรรยาคนที่3 คือ พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง ที่ไปส่ง คือ จัดงานศพให้ ทำบุญอุทิศไปให้ ภรรยาคนที่4 คือ บุญและบาป ที่จะตามติดตัวเราไปตัวตลอด เมื่อยังมีชีวิตอยู่ควรที่จะเลือกใช้ชีวิตให้ถูกและควรทำในสิ่งที่ดีงามรู้สำนึกบุญคุณยังไม่สายเกินไปหรอกนะ สะสมไว้เป็นเสบียงไว้ในชาติภพหน้า
---------------------------------------
ขอบคุณบทความดีๆ จาก
6/19/2007 กูเกียร์ดินแดงผ่านพ้นแล้วหากเหนื่อยนักจงพักผ่อน หากอาวรณ์จงกลับมาหาความหมาย อาจพบแค่รอยทางอันวางวาย กับอีกหลายเศษฝันอันบางเบา หากแม้นว่าวันวานยังวานอยู่ จึงอยากรู้อยากเห็นเช่นวันเก่า ให้ความหวังฝังไว้ในใจเรา แฝงความเศร้าในรอยยิ้มที่อิ่มเอม พี่สร้างเจ้าจากเศษเสี้ยวมาเกี่ยวก้อย จากร่วมร้อยคอยร่วมทุกข์สุขเกษม Seniority เจ้ามีพี่ปรีเปรม Order เข้มคุมเจ้าให้เข้าทาง Tradition ร่วมฟันฝ่าน้ำตาหยด ยอดทั้งหมด Unity พี่ทวงถาม Spirit วัดด้วยใจใช่ทำตาม คำนิยามของ SOTUS วัดด้วยใจ เรียง 15 เข้าแถวแล้วนะน้อง ร่วมกู้ก้องสุดสนั่นสุดหวั่นไหว 1 เท่ารุ่น ฝุ่นตลบกลบแต่ไกล ผิดใช่ไหมเข้าป่ามาเจอดี จากวันนั้นถึงวันนี้กี่เท่ารุ่น ความว้าวุ่นกรุ่นใจไม่หน่ายหนี มิเปลี่ยนแปลง “แรงเลือดหมู” คู่ CB ให้โลกนี้รู้ว่าข้าแน่นอน พี่สร้างเจ้าเราสร้างกันร่วมฟันฝ่า ใช่สร้างภาพมายามาหลอกหลอน แต่คือภาพความทรงจำกรรมกร ก่อนก้าวสู่วิศวกรสร้างสรรค์ไทย แต่ละคนมีหนทางกันต่างที่ จากวันนี้จะฝ่าฟันสู่หนไหน จะสุดหล้าใต้ฟ้าสุราลัย จะจำไว้ตายหรืออยู่ กู “เกียร์ดินแดง” บทประพันธ์จากของที่ระลึก แสดงความยินดีกับพี่ STAFF รุ่นที่ 38 3/23/2007 อย่ายอมแพ้ชายคนหนึ่งเพิ่งจะมาพูดได้ตอนอายุ 4 ขวบ
ชายคนนั้น...เพิ่งจะมาอ่านหนังสือออกตอนอายุ 8 ขวบ ชายคนนั้น...เคยถูกไล่ออกจากโรงเรียน ชายคนนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนอาชีวะแห่งซูริค ชายคนนั้น...เคยถูกอาจารย์ระบุว่า "สมองช้า ไม่ชอบสังคม และล่องลอยอยู่ในความฝันอันโง่เขลาของตัวเองตลอดเวลา" ชายคนนั้น...ชื่อ "อัลเบิร์ต ไอสไตน์"
บิดาแห่งปรมาณู ชายคนหนึ่งเคยถูกปฎิเสธจากโรงเรียนเตรียมทหารเวสต์พอยต์
ชายคนนั้น...ลองสมัครใหม่ดูอีกที ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอีกครั้ง ชายคนนั้น...พยายามเป็นครั้งที่สาม ชายคนนั้น...ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียน ชายคนนั้น...ได้เป็นทหารสมใจ ชายคนนั้น...เข้าไปอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่สองได้สำเร็จ ชายคนนั้น...ชื่อ "นายพลดักลาส แมคอาเธอร์"
ผู้พิชิตแปซิฟิคแห่งสงครามโลกครั้งที่สอง ชายกลุ่มหนึ่งเป็นนักดนตรี
ชายกลุ่มนั้น...เคยถูกปฎิเสธจากผุ้บริหารคนหนึ่งจากบริษัทเดคคาเรคคอร์ดิ้ง ชายกลุ่มนั้น...ถูกปฎิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า "เราไม่ชอบเสียงเพลงของพวกเขา และกลุ่มนักดนตรีที่เล่นกีตาร์กำลังจะหมดสมัยแล้ว" ชายกลุ่มนั้น...มีนามว่า "เดอะ บีเทิลส์"
สี่เต่าทองแห่งตำนาน ชายคนหนึ่ง...เป็นนักกีฬา ชายคนนั้น...เล่นบาสเกตบอลให้กับทีมโรงเรียนมัธยม ชายคนนั้น...เคยถูกคัดออกจากทีมโรงเรียน ชายคนนั้น...ชื่อ "ไมเคิล จอร์แดน"
หนึ่งในนักกีฬาบาสเกตบอลที่ทำเงินมากที่สุดในโลก ชายคนหนึ่ง...เป็นนักแต่งเพลงชาวเยอรมัน
ชายคนนั้น...สูญเสียความสามารถในการฟังลงเรื่อยๆ ชายคนนั้น...หูหนวกสนิทเมื่อมีอายุได้ 46 ปี ชายคนนั้น...ได้ใช้ช่วงเวลาบั้นปลายชีวิตประพันธ์เพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุด ชายคนนั้น...ชื่อ "ลุดวิก ฟาน บีโธเฟน"
นักประพันธ์เพลงชื่อก้องโลก ชายคนหนึ่งสอบตกประถม 6 ชายคนนั้น...เคยมีชีวิตที่พ่ายแพ้และล้มเหลวมาตลอด ชายคนนั้น...ล้วนทำประโยชน์ครั้งใหญ่ๆ เมื่อเขากลายเป็นผู้สูงอายุแล้ว ชายคนนั้น...ได้เป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษเมื่ออายุ 62 ปี ชายคนนั้น...ชื่อ "วินสตัน เชอร์ชิล"
อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษ
ชายคนหนึ่งเรียนปริญญาตรี
ชายคนนั้น...เคยถูกจัดให้เป็นแค่นักศึกษาระดับกลางเท่านั้น ชายคนนั้น...เคยสอบได้อันดับที่ 15 จากนักศึกษา 22 คนในวิชาเคมี ชายคนนั้น...ชื่อ "หลุยส์ ปาสเตอร์"
ชายคนหนึ่งเป็นนักร้อง
ชายคนนั้น...เคยถูกผู้จัดการของแกรนด์โอเลโอเพรย์ไล่ออก ชายคนนั้น...เคยโดนดูถูกว่า "แกมันไปไม่ถึงไหนเลย แกควรกลับไปขับรถบรรทุกมากกว่า" ชายคนนั้น...ชื่อ "เอลวิส เพรสลีย์"
หญิงคนหนึ่งเป็นนางแบบผู้เปี่ยมไปด้วยความหวัง
หญิงคนนั้น...ทำงานให้กับบริษัทบลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ หญิงคนนั้น...เคยโดนผู้อำนวยการบริษัทบลูบุ๊คโมเดลลิ่งเอเจนซี่ดูถูกว่า "เธอควรไปเรียนด้านเลขาฯหรือไม่ก็แต่งงานเสียดีกว่า" หญิงคนนั้น...ชื่อ นอร์มา จีน เบเกอร์
หรือที่รู้จักกันในนาม "มาริลีน มอนโร" นั่นเอง
ชายคนหนึ่งหลงใหลวิชาการเงินอย่างมาก
ชายคนนั้น...ยื่นใบสมัครกับมหาวิทยาลัยธุรกิจฮาวาร์ดอันเลื่องชื่อ ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธในเวลาต่อมา ชายคนนั้น...ไม่ยอมแพ้ เดินหน้าเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธุรกิจโคลัมเบีย ชายคนนั้น...สำเร็จการศึกษา ชายคนนั้น...ปัจจุบันมีสินทรัพย์รวมกว่า 44,000 ล้านเหรียญสหรัฐ จากเงินลงทุนเพียง 100 เหรียญสหรัฐ ชายคนนั้น...ชื่อ "วอเรน บัฟเฟตต์"
นักลงทุนอัจฉริยะ อภิมหาเศรษฐีอันดับสองของโลก ชายคนหนึ่งหลงใหลในคอมพิวเตอร์อย่างมาก ชายคนนั้น...ชอบหมกตัวกับคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ ชายคนนั้น...ถูกเพื่อนมองว่า "สกปรก บ้าคอมพิวเตอร์" ชายคนนั้น...เคยเสนอซอฟแวร์ระบบให้กับแอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์ ชายคนนั้น...ถูกปฎิเสธอย่างไม่ใยดี ชายคนนั้น...ปัจจุบันคือผู้ให้การช่วยเหลือด้านเงินทุนกับแอปเปิ้ล คอมพิวเตอร์ ชายคนนั้น...เคยถูกไอบีเอ็ม มองว่า "แค่เด็ก" ชายคนนั้น...ปัจจุบันเป็นผู้นำบริษัทซอฟแวร์ที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลก ชายคนนั้น...ชื่อ วิลเลี่ยม เฮนรี่ เกตส์ ที่สาม
หรือที่รู้จักกันในนาม "บิลล์ เกตส์" ผู้ก่อตั้งไมโครซอฟต์ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก ผู้ถือครองสินทรัพย์กว่า 46,000 ล้านเหรียญ เชื่อว่าทุกคนเคยแพ้ เชื่อว่าทุกคนเคยล้มเหลว แต่คนแพ้...ไม่ใช่คนที่ล้มเหลว
คนล้มเหลวคือ...คนที่ล้มเลิกต่างหาก บนโลกกลมๆ ใบนี้
สิ่งเดียวที่ทำไม่ได้คือ "การยอมแพ้" -------------------------------------
-------------------------------------
ps* อัพให้เจ้าของสเปซอ่านนะ ps** คงเดาได้ไม่ยากนะ..ว่าใครอัพให้
ps*** สู้ๆ นะเธอ~!!
ps**** จะลบทิ้งก็ได้นะ ------------------------------------- ------------------------------------- 7/23/2006 คุณบริหารเวลาได้ดีพอหรือยัง
บทเรียนจาก...ชาวนา
“ชาวนาคนหนึ่งตื่นขึ้นแต่เช้าตรู่เพื่ออกไปไถนาน ตั้งใจว่าวันนี้จะไถแปลงข้าวที่เหลืออยู่ให้หมดภายในวันเดียว เมื่อเริ่มต้นตรวจดูก็พบว่าน้ำมันรถแทร็กเตอร์หมด จึงต้องเดินไปซื้อน้ำมัน ระหว่างที่เดินผ่านเล้าหมูก็คิดขึ้นได้ว่าไหนๆ ก็เดินผ่านมาทางนี้แล้ว แวะให้อาหารหมูเสียหน่อยคงไม่เป็นไร จะได้ช่วยผ่อนภาระให้ภรรยาได้บ้าง เขาจึงเดินเลี้ยวเข้าไปในโกดังเก็บอาหารหมู ครั้นเมื่อเห็นกระสอบใส่อาหารหมูก็เตือนให้นึกถึงลูกนุ่นที่พร้อมจะเก็บได้จึงคว้ากระสอบเปล่าใบหนึ่งเพื่อไปเก็บนุ่น ขณะที่เดินผ่านกองไม้ก็นึกขึ้นได้ว่าภรรยาสั่งให้เผาไม้เพื่อทำถ่านเพราะถ่านกำลังจะหมด จึงวางกระสอบลงแล้วขนไม้มาเพื่อเตรียมจะเผา บังเอิญไก่ที่เลี้ยงไว้เดินหาอาหารผ่านมา เขาจำได้ว่าช่วงที่ผ่านมาไก่ตายไปหลายตัวเพราะโรคระบาด จึงตั้งใจจะแยกไก่ที่เป็นโรคออกจากตัวที่ไม่เป็น จึงเริ่มต้นจับไก่ จับได้เพียงไม่กี่ตัวดวงอาทิตย์ก็ตกดิน จึงเริ่มต้นเดินทางกลับบ้าน นาที่ตั้งใจจะไถก็ยังอยู่ในสภาพเดิม ยังรอคอยการคราดไถจากรถแทร็กเตอร์ต่อไป งานปลีกย่อยที่แวะเวียนไปทำระหว่างทางก็ไม่สำเร็จเป็นชิ้นเป็นอันเลยสักชิ้นเดียว…” หลายคนอาจจะกำลังนึกขำขณะที่อ่านเรื่องเล่านี้พร้อมกับคิดในใจว่า “ชาวนาคนนี้ช่างเหลวไหลเรื่อยเปื่อยเสียจริงๆ” แต่ถ้าเราลองสังเกตชีวิตของเราเอง ในบางครั้งเราไม่ได้ต่างไปจากชาวนาคนนี้เลย ชีวิตที่ดำเนินไปอย่างไร้จุดหมาย ใช้เวลาผ่านไปเพียงวันๆ บั้นปลายชีวิตก็จะเต็มไปด้วยความว่างเปล่าไม่มีสิ่งใดให้ระลึกถึงด้วยความภาคภูมิพึงพอใจ หรือ มีเป้าหมายที่ชัดเจนในชีวิต แล้วบากบั่นมุ่งมั่นฝ่าฟันอุปสรรคไปจนถึงจุดหมาย แต่สุดท้ายกลับพบว่าจุดหมายปลายทางที่ตั้งไว้นั้นไม่ได้เป็นอย่างที่คาดหวังไว้ เนื่องจากเป้าหมายนั้นไม่ใช่เป้าหมายที่มีคุณค่าอย่างแท้จริง ก็เพราะเราแต่ละคนต่างมีชีวิตเพียงชีวิตเดียว ดังนั้นการใช้ชีวิตของเราจึงควรเป็นไปอย่างมีสติและระมัดระวังอยู่เสมอ เพื่อเมื่อบั้นปลายชีวิตมาถึง เราจะสามารถยิ้มอย่างภาคภูมิใจและบอกกับตัวเองได้ว่า “เราได้ใช้ชีวิตที่ผ่านมาอย่างดีที่สุดแล้ว”
“เวลาและชีวิตไม่ใช่เทปคาสเส็ตต์ ที่เมื่อหมดม้วน แล้วสามารถกรอกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้”
JK_BlackdoG@EN_KKU#42
|
|
|